show adminpanel
Abonneren op nieuwe berichten

Archief

Ongedierte...

Geschreven door Elien op 19 mei 2012 7:57

Hallo allemaal,

Het leven in Murree brengt zo z'n verrassingen met zich mee Wink. Op de 1e avond nadat ik in het huis in Murree gearriveerd was, zag ik een klein muisje onder mijn kamerdoor door komen lopen. Nadat hij mijn stem gehoord had, verdween hij weer. Maar een paar dagen later zag ik hem weer, dus toen toch maar een dik kleed voor de deur gelegd.

Dierenbezoek
Helaas hielp dat niet, want daar kroop het muisje gewoon overheen en zo bezocht hij me regelmatig. We hadden dit toch wel ongewenste bezoek door gegeven aan de eigenaar van ons huis en op een dag kwam een man met een muizenklem op bezoek. Maar hij kreeg het voor elkaar om de muis zonder muizenklem het huis uit te krijgen. Ik blij, alhoewel ik gelukkig niet zo bang voor muizen ben. Maar wat schetste mijn verbazing? Een paar dagen later verscheen er weer een muisje onder mijn deur door in mijn kamer. Toen toch maar het besluit genomen om muizenvergif te kopen. En nadat we dat voor de deur neer gelegd hadden, heb ik gelukkig geen muizen meer gezien. 
Een andere ongewenste bezoeker was een.... schorpioen! In de 1e week van de Urdu lessen had m'n docent vertelt dat er schorpioenen in Murree waren en dat we onze schoenen het beste altijd maar eerst uit konden kloppen voor we ze aan trokken. Dat leek me wel een goed plan want gebeten worden door een schorpioen moet heel erg pijnlijk zijn. En wat schetst mijn verbazing? Op een morgen klop ik mijn pantoffels uit voor ik ze 's morgens aantrek en daar komt toch zo waar een schorpioen uitrollen? Gelukkig had ik het besef heel snel te reageren, dus ik heb hem gelijk dood getrapt. Eerder wist ik helemaal niet hoe een schorpioen eruit ziet, maar tijdens de Urdu lessen hadden we vlak daarvoor allerlei insekten namen in het Urdu moeten leren en dat deden we aan de hand van zichtbare plastiek beestjes. Wat was ik dankbaar dat ik m'n pantoffel uitgeklopt had, want anders was ik echt gebeten. Zo ervaar ik Gods trouwe zorg ook in deze ogenschijnlijk kleine dingen. Helaas heb ik geen foto gemaakt van de schorpioen, dus deze keer een blog zonder foto's. Volgende keer zal ik jullie weer wat van mijn leven in Murree laten zien.